Afgelopen week belde Albert van der Ark mij. Hij wilde, nu hij het Capitals-team voor komend seizoen op de rails heeft gezet, zijn ei wel eens kwijt over allerhande zaken die de afgelopen maanden bij de basketbalbalclub speelde. Kortom, het was de hoogste tijd voor een exclusief interview met Dagblad van het Noorden, in casu ondergetekende.

De weerslag van het gesprek met het opgestapte bestuurslid technische zaken kunt u later deze week lezen in de krant. Ik wil u er alleen maar even attent op maken. Bovendien kan ik Van der Ark blindelings vertrouwen. Hij is van het type een man een man – een woord een woord. Dus ben ik in het geheel niet bang dat andere media met het verhaal Van der Ark aan de haal gaan en Dagblad van het Noord naar haar exclusiviteit kan fluiten.

Een tweede reden om het Grote Van der Ark-interview van te voren aan te kondigen is dat de weerslag van ons gesprek verre van volledig in de krant afgedrukt kan worden. Dan ben ik wel twee volledige pagina’s nodig en dat is, althans voor een dagblad, buiten alle proporties. Via dit weblog zal ik een tipje van de sluier oplichten en kan ik hier tekst kwijt die de krant niet zal halen.

Getweeen hebben we urenlang op het schitterend gelegen terras van Va der Ark’s huis in Groningen-Zuid over Hanzevast Capitals gesproken. Nou ja, over Donar dus. Want Van der Ark is een 24-karaats Donarman. De club zit in zijn hart opgesloten. Albert van der Ark eet, drinkt en ademt Donar. Tot de dood hen scheidt.

Daarom is ook nog altijd bijzonder actief voor de Groninger basketbaltrots. Hij wilde geen afscheid nemen met sofseizoen. Als hij uberhaupt afscheid zal nemen. Want Albert blijft zich ook in de toekomst inzetten voor Donar, dat staat wel vast. Toto eind oktober zal hij de nieuwe coach Pep Claros intens begeleiden bij diens eerste stappen in Stad en Ommeland. En wat er daarna gebeurd is nog onzeker, maar ik sluit niet uit dat Albert op een of andere manier betrokken blijft bij een van de vlaggenschepen van de Groninger sport. Er zijn opties, maar daarover kan ik verder niets zeggen op deze plaats. Want niet alles wat hij mij vertelde, mocht in de krant. Zo ook wilde hij geen mensen binnen de organisatie beschuldigen. Alles wat de club nu nodig heeft, drukte hij me op het hart, is rust in de tent.

Maar Albert van der Ark is er figuur niet naar om zich zonder slag of stoot gewonnen te geven. Hij heeft in elk geval nog een Grote Droom. De Dondergod van de Martinitoren laten abseilen met in zijn hand de kampioensschaal die hij op het bordes, ten overstaan van 15.000 mensen, aan Groningens sportwethouder Jose van Schie overhandigt. Albert van der Ark zal daar zeker niet bij gaan staan. Hij zal kiezen voor een onopvallend hoekje in de coulissen, waar hij een traantje weg zal wegpinken. Die drive, het terughalen van het landskampioenschap naar de basketbalstad van Groningen, heeft hem bij Capitals aan de slag gehouden.

Hij rust niet eerder voordat zijn onvoorwaardelijke liefde voor Donar op de enig passende manier wordt beloond, met het vieren van het Nederlands kampioenschap. Dat zal geen gemakkelijk karwei zijn, beseft hij zich terdege. Zeker nu Eiffel Towers en Astronauts dank zij de miljonairs Erik Kurvers (Den Bosch) en Roel Pieper (Amsterdam) momenteel aanzienlijk meer hebben te besteden dan zijn Donar. Maar, weet Van der Ark, budgetten zijn niet allesbepalend in de sport. Chemie is zeker zo belangrijk. En daarom heeft hij de afgelopen maanden met coach Claros naar spelers gezocht die het gebrek aan puur basketbaltalent ten opzichte van Eiffel kunnen neutraliseren.

Van der Ark is trots op wat hij komend seizoen op de buhne van Martiniplaza kan brengen. Bijna allemaal spelers die uit hoger ingeschaalde competities hebben gespeeld, zoals de Duitse Bundesliga, Belgie en Oekraine. Met dank aan Nijmegen, dat te weinig geld heeft voor internationaal basketbal en waardoor Donar onverwachts een ticket voor de veel geprezen ULEB Cup in handen kreeg. Dat bleek de sleutel voor de samenstelling van dit team. Had Nijmegen haar hogere klassering verzilverd, dan zou Donar er aanzienlijk minder florissant hebben voorgestaan.

In ons gesprek werd ook duidelijk dat Van der Ark, hoewel hij demissionair was, de afgelopen maanden simpelweg de man was waar het om draaide bij Donar. Hoewel opgestapt, was zijn inzet onveranderd groot en intens. Minimaal vijf uur per dag (en niet zelden wel tien uur) was hij bezig met het recrutreren van spelers, reisde hij met Claros half Europa door, keek hij met hem tot diep in de nacht spelersbanden en offerde hij zijn vakantie met het gezin in Amerika grotendeels ten faveure van zijn jacht op goede spelers. Herhaaldelijk ontvluchtte hij, vanwege het tijdsverschil, midden in de nacht zijn hotelkamer om op de gang met agenten en Claros te bellen. Toen hij daarmee afgelopen vrijdag, nadat zeer alert had gereageerd op het faillisement van Royal Atomic Brussels, zei hij tegen Pep: "Now it’s up to you’.

Het afgelopen seizoen, dat hij als bijzonder frustrerend heeft ervaren, moet zo snel mogelijk worden vergeten. Hij behoedt zich voor natrappen jegens Ton Boot, maar de samenwerking met Pep Claros heeft hij tot nu als zaligmakend ervaren. Waar Boot Van der Ark alleen op spelersjacht stuurde en maar moest afwachten hoe ze in het pulletje van de coach vielen, is hij nu samen met de nieuwe coach de boer opgegaan. Sterker nog: Claros kwam met zijn gigantische netwerk elke dag met acht tot tien nieuwe namen op de proppen. En elke nacht zat in zijn Spaanse huis tot vier uur in de nacht naar dvd-tjes van allerlei wedstrijden te kijken. Ook heeft hij het accent gelegd op spelers die bij elkaar passen. Van der Ark: "Maar daar wil ik achteraf niet over zeuren over de werkwijze van Boot. Ik ben er mee akkoord gegaan, klaar!"

Claros is anders dan Boot, maar ze hebben tochj overeenkomsten. Beiden zijn zeer nauwgezet, laten niets aan het toeval over. Met Claros op de bok zal er ook een heel nieuwe type basketbal in Groningen worden gespeeld. Volgens Van der Ark zijn de voornaamste kenmerken hiervan: intens, fysiek en tactisch. De hele wedstrijd full court press. Daarom hebben gezicht naar krachtige, atletische en mentaal geharde spelers. Echt Spaans basketbal. En dat is momenteel, weet Van der Ark, het beste van het beste momenteel. Niet voor niets is Spanje de regerend wereldkampioen. En net als alle andere Spaanse basketbalspecialisten verafschuwt Claros het NBA-basketbal, te showy en vrijblijvend van aard.

En zo kwamen er nog tal van andere zaken aan de orde. Maar die zijn voor later, in de krant. Ik besluit op deze plaats met een veelzeggend citaat van Albert van der Ark. "Ik hoop dat, als ik komend seizoen in de hal van Zwolle, Bergen op Zoom of waar dan ook in het land zit, het Sta op als je voor Donar weer klinkt en dat dan de helft van de mensen in de zaal gaat staan. Dat is mijn ultieme genoot."

Wordt dus vervolgd, binnenkort in Dagblad van het Noorden